Maandoverzicht voor oktober 2010

 
 

30 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 1

Hallo allemaal, even in het kort mijn verhaal. Ben moeder van 2 kinderen (dochter 9 en zoon 4 jaar oud). Tussendoor 4 miskramen binnen een jaar gehad. Na onderzoeken niets uitgekomen. Zelf op onderzoek gegaan en i.v.m. mijn medicheverleden op een vitamine b12 tekort uitgekomen. Op eigenhoutje uiteindelijk 4 keer per jaar een b12 spuit gebedeld bij mijn huisarts. Het uitgebreide verhaal uit die periode in mijn leven is te vinden op een site van henk de jong. Google afra b12 en lees mijn verhaal. Na mijn zoontje, ondanks mijn b12 toch weer een miskraam ( nummer 5). Zelf verklaar ik dat omdat we deze zwangerschap niet zo goed geplant hadden. Op het moment van de bevruchting was ik haast al weer aan een nieuwe spuit toe (eens in de 3 maanden kreeg ik die toen). In tegenstelling tot de andere zwangerschapschap van mjjn zoontje( toen vlak na de tweede spuit zwanger en dus nog voldoende b12 in mijn lichaam). Na een lange pauze en de b12 ,folium,ijzer op de rit te hebben (dankzij een internist die in het b12 verhaal gelooft) voelde ik me weer ok voor een nieuwe zwangerschap. Krijg nu 1 keer per maand een b12 injectie ( is nodig voor de celdeling las ik op internet) en net als bij al die andere 7 zwangerschappen weer in 1 keer zwanger. Nu nog zwanger blijven dacht ik. Moet toch goed zijn met al die b12 dacht ik, maar na 6 weken toch wat bruinslijm verloren. Nee toch niet weer dacht ik voor een paar weken terug. Valt mijn hele b12 verhaal in duigen???? Had de gyn. dan toch gelijk en heeft dat b12 er niets mee te maken??? Afgelopen dinsdag dan het moment van de waarheid.Ik was toen 8 en een halve week zwanger en wat denk je…… een kloppend hartje en alles lijkt tot nu toe ok!!!!! Kan het nog niet geloven. De angt blijft er nog wel dat het alsnog mis kan gaan. Ik heb een aantal van jullie verhalen gelezen en weet wat het is om keer op keer weer in spanning te zitten en je weer op een telleustelling uitkomt. Ik had wel het geluk dat al die narigheid pas begon nadat ik al een gezonde dochter had. Dat gaf me troost. Vond daarom ook niet dat ik moest zeuren omdat er genoeg vrouwen rondliepen met een kinderwens en er nog niet 1 hadden. Wil mijn verhaal met jullie delen en hoop dat jullie er wat aan hebben. Ik heb wel even getwijfelt over het b12 verhaal, of ik dat moest delen. Wil jullie geen valse hoop geven. Er zijn vele verschillende redenen waarom het misgaat. Bij mij is niets ondekt. Wel stond ik bekent met een wat aan de lage kant b12 jaren geleden, daarom heb ik me daar in verdiept via internet( site van henk de jong, wiens vrouw b12 patient is en er is een b12 vereniging  waar veel info opstaat. Via huisarts is het vaak moeilijk en moet je echt je mannetje staan (als jij na het lezen op deze twee sites toch sterk je vermoedens hebt dat jij wel eens een b12 tekort zou kunnen hebben.) Ik dacht zo… geef nou maar gewoon wat van die injecties en kijk wat het doet. Een teveel plas ik gewoon uit en kan dus geen kwaat. Nou een heel verhaal en wil jullie allemaal heel veel sterkte, geluk en hoop geven . Hope.

Cyclus

22 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 4

Waar ik na de geboorte van mijn dochter pas met 9 maanden weer een cyclus kreeg, blijkt het nu sneller op gang te komen. De eerste eisprong is gesignaleerd. Ik weet wel hoe het komt, dit kindje slaapt door, zo goed als, dus dan beschermt de borstvoeding niet voldoende. Ik vind het lastig. Ik wil geen anticonceptie, maar ik wil ook niet zwanger raken. En zodra je cyclus weer op gang is, zit dat risico er in. Ik had zo gehoopt hier voorlopig nog niet over te hoeven nadenken. Ik wil op dit moment alleen nog maar genieten van mijn kindjes en verder niks. Niet nadenken over wel/niet vrijwillig die ellende weer in gaan. Niet nadenken over of ik mezelf en mijn gezin dat nog eens aan kan doen. Gewoon alleen maar voelen, voelen dat ik mezelf ben, zonder al die hormonen en angsten. Blijkbaar is mijn lijf het niet met mij eens… We zullen de Persona maar weer tevoorschijn toveren en hopen dat ie z’n werk goed doet.

zenuwachtig

21 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 1

Maandag gaan ze foto’s maken van mijn baarmoeder (met contrastvloeistof dit keer). Afwachten of ze hier nu wel iets op zien. Ergens hoop ik van wel, want dan kan het een en ander misschien verklaard worden en kunnen ze misschien iets doen. Verder blijf ik de vitamines maar slikken die ze me voorgeschreven hebben. Baat het niet dan schaadt het niet.

Er is hoop :-)

20 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 9

Jaa gisteren een super mooie echo gehad met een mooi kloppend hartje.

volgens de verloskundige zag alles er super goed uit

en kan ik met een gerust hart genieten van de zwangerschap.

Ben nu 8 weken en 5 dagen zwanger

en dat na 7 miskramen achter elkaar die met 5 a 6 weken eindigde is dit een hele prestatie

Berichtje van mij

18 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 14

Hallo lieve allemaal,

Hoe is het met jullie. Ik denk veel aan jullie. Met mij is alles goed, ik ben nu 24 weken en 2 dagen zwanger.

Nog elke dag sta ik er versteld van..hoe het mogelijk is dat het nu ineens goed gaat. Ik ben nog steeds vaak bang. Mijn nieuwste angst is dat het in een keer stopt (dat mag ik niet zeggen van mijn man, wordt hij boos). Ik ben nu de 24 weken gepasseerd, en dat betekent dat mocht het nu komen (ook een angst van mij dat ineens de bevalling begint), dan zullen de dokters mijn kindje gaan helpen, al is er dan geen grote kans dat het goed gaat. Voor de rest begin ik ook steeds vaker blij te zijn. De dikker wordende buik is een groot plezier, en ook dat het kindje veel beweegt. Toch steeds geruststellingen. Het is een wonder en ik dank god op mijn blote knietjes dat ik dit toch nog mag meemaken. In mijn omgeving zijn er geen zwangere vrouwen, een beetje gek, maar ook wel fijn. Kan ik gewoon mijn dagelijkse dingetje doen, lekker op mijn eigen manier. Ik omhels jullie en hoop tot snel lees!

Liefs, Miekie

Een vraag voor een ander

12 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 5

In mijn mailbox een verdrietig verhaal van een lotgenote. Ze is er niet aan toe om hier mee te schrijven, maar heeft een vraag. Ik weet het antwoord niet, maar misschien andere lezers wel? Zouden jullie het antwoord in de reacties kunnen zetten?

Wie weet er een arts in Nederland of Belgie die wel progesteron voorschrijft. Dus niet in studieverband zoals PROMISE in het AMC, want dan kun je nog een placebo krijgen.

Rhesus negatief en totaale rust?

12 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 5

Even nog een een paar vragen. Ik hoor nu vaak door mijn moeder en haar vrienden dat het mischien goed gegaan was als ik helemaal gerust had in de eerste 3 manden van de zwangerschap: niet fietsen, zelfs opletten met trappen klimmen, weekend trips…Ik heb deze laatste ker heel erg weinig gedaan, geen sport, weinig gewerkt, onzettend veel geslapen, maar natuurlijk ben ik gefietst en ga dingen ondernemen met mijn zoon en partner. Ik heb nog een heel onstpannen, gezellig weekend in Parijs verbracht met een vriendin net voordat de schlechte nieuws uitkwam tijdens die Echo. Ben extra met de trein naar Parijs gereist, zonder stress! Kan het kloppen dat dit mischien al te veel actie was om een miskraam te krijgen? Ik dacht altijd blijven liggen in bed komt soms op een latere moment tijdens een zwangerschap – met bloederverlies, zakken van het baby etc.!?

Verder ben ik onzeker geworden wat mijn bloedgroep aangaat, ik ben Rhesus negatief en mijn man natuurlijk positief, mijn zoon is ook negatief en wat al die miskramen betreft, dat weten wij uiteraard niet. Naar een Curettage heb ik natuurlijk altijd een Anti D gekregen, twee vroege miskramen (rond 6 weken) kwamen er zo uit – hiernaar heb ik geen Anti D gekregen (in Duitsland doen ze dat wel). Heeft hiermee iemand erfaaring – stoot ik het nieuwe kindje altijd af, vanwegen immunologische reden?

Wij gaan nu ook door naar het AMC, gespecialiseerd in herhaalde miskramen – ben benieuwd. 

Lieve groet, Franzi

8 oktober

08 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 4

Vandaag zou de datum zijn dat ik zou worden ingeleid… 38 weken zwangerschap mochten niet zo zijn.
En het is zo gek, want het is al 20 weken geleden dat ze werd geboren.

Dinsdag op kraamvisite geweest, bij een vriendin die tegelijk was uitgerekend… die ook twee oudere kinderen heeft en ook een kindje met down. Ze zegt: het is zo helend nu de baby er is…
We hebben samen gehuild, zij om het geluk en ik om het verdriet…. en het was goed.

toch maar een curretage

06 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 7

Ik heb besloten toch maar voor een curretage te gaan en dat zal morgen al geburen. Mijn gynaecologe vertelde anders zal het ca. 3-4 weken kunnen duren tot ‘het’ eruitkomt. Bijnaar een maand doorgaan met al die zwangerschapsymptomen durf ik niet aan. Toch moet ik nu snel afscheid nemen, mischien was ik nu voor het laatst zwanger!? – of zal het nog goed komen naar vijf miskramen? Het voeld alles heel raar en eng en bovenop voel ik mij met die herhaalde miskramen op eens zo oud, mijn licham kan het niet meer aan! Normaal gesproken voel ik me nooit echt oud en ik word ook vaak veel jonger ingeschat, maar met al deze uitslagen…

Wij laten ons nu trouwens doorverwijzen naar de AMC, zij lijken gespecialiseerd te zijn in herhaalde miskramen. Die questionnaire die ze gestuurd hebben gaan eigentlijk meer over vruchtbaarheidsproblemen, maar goed…wij zien het wel. Een nieuwe poging ofwel een tweede mening.

Tot zo ver. Groeten aan iederen en heel fijn om ook van die opbeurenden succes berichten te lezen! Franzi

Na 7 mk nu eindelijk goed?

05 oktober 2010 • Auteur: Reacties: 3

heb in totaal nu 7 mk gehad rond de 5e week.

ben nu bij de accupuncturist geweest en ondertussen alweer 7 weken zwanger.

de testen waren dit keer ook veel duidelijker dan de andere testen de test streep knalde er gewoon af.

moet nog afspraak maken bij vk/gyn maar durf niet zo goed