Maandoverzicht voor oktober 2011

 
 

Weer een miskraam

29 oktober 2011 • Auteur: Reacties: 0

Afgelopen zondag een positieve test in handen. Gereserveerd blij… Maar vooral veel angst…
En vandaag met precies 5 weken weer begonnen met vloeien….
Afgelopen woensdag bij de gyn geweest en een afspraak gemaakt voor over 2 weken.. Waarom mag het dan toch niet zo zijn. We hebben alle onderzoeken doorlopen en hier komt niets uit. Ik kan gewoon niet geloven dat er niets aan de hand is…
De angst is zo groot dat het nooit meer zal lukken…
Sorry maar ik moest dit gewoon even kwijt

Ruim 14 weken…

20 oktober 2011 • Auteur: Reacties: 0

Ik voel de spanning nog steeds. Dat zal wel blijven. De angst voor een miskraam, ook al ben ik nu zover, zit diepgeworteld. Ik droom er over. ’s Morgens ben ik dan bang dat het een voorspellende droom zal blijken te zijn. Als dan op precies dat moment ook de Angelsound stuk blijkt, dan heb ik het echt niet meer. Gelukkig kreeg mijn man ‘m weer aan de praat en na lang zoeken (zul je ook altijd zien op zo’n moment) hoorde ik het geruststellende stoomtreintje. Pfff…. Sinds een week voel ik me beter. De misselijkheid is niet meer 24 uur per dag aanwezig, maar alleen nog na het avondeten en soms in de ochtend als ik te snel opsta. Ook merk ik dat ik wat meer energie krijg. De betere tijden breken aan. Nog even en ik ga de baby voelen, dat moment is altijd zo bijzonder. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is. Ik begreep dat de placenta aan de voorkant ligt, dus het zal nog wel eventjes duren. Met 16 weken mag ik nog een keer voor een echo, daarna pas met 20 weken. Dat vind ik het meest spannende moment, want er kunnen altijd nog afwijkingen gevonden worden. En dan doel ik vooral op afwijkingen die het uitdragen van een zwangerschap onmogelijk zouden kunnen maken. Juist nu ik geen miskraam heb gekregen de eerste 12 weken, is de angst daarvoor groot. Het voelt alsof ik zoveel geluk niet kan hebben. Alsof er nog wel iets anders mis moet gaan. Gek hoe dat werkt. We blijven hopen op een goede afloop. Een prachtig jongetje of meisje erbij in ons gezin.

In balans, uit balans

03 oktober 2011 • Auteur: Reacties: 0

In juni schreef ik nog hoe in balans ik was. Dat ik rust had in mijn lijf en in mijn hoofd. Geen druk meer voelde om zwanger te raken, terwijl ik daar zo tegenop zag. Daarvoor voelde ik druk vanwege mijn leeftijd: als we nog een 3e kindje wilden, dan moest dat snel. Later kon ik dat loslaten. We zouden wel zien. En we zagen het ook. Op 5 augustus bleef totaal onverwacht mijn menstruatie uit. Ik had die week nog een mri van mijn knie gehad en was overtuigd dat ik niet zwanger kon zijn. Maar ik was het wel… Een heftige tijd ging van start. Alles waar ik bang voor was, gebeurde ook. Ik werd doodmoe, kotsmisselijk en ontzettend bang. Ik kroop in mijn cocon, was erg met mezelf bezig, elke dag was ik aan het overleven. De eerste echo, op 26 augustus, was bloedstollend spannend. De eerste minuut zagen we niets. Ja, een zwangerschapsring, maar niks er in. Ik trok mijn conclusie al, maar de gyn nam zijn tijd en zei dat het leek of hij af en toe toch iets zag knipperen. Na wat draaien en nog eens kijken vond hij toch een vruchtje. MET hartactie! Helaas was het 5 dagen te klein, dus erg blij ging ik niet naar huis. Omdat ik mijn cyclus niet had bijgehouden, kon het nog zijn dat er een late eisprong was geweest en het toch klopte. Anderhalve week later mochten we weer. Het zag er toen goed uit, de groei klopte nu en het hartje deed het nog. Ook met 9w2d zag het er goed uit, het kindje bewoog toen zelfs al. Toen ik met 8w4d het hartje voor het eerst thuis kon horen met de Angelsound, was dat voor mij een enorme opluchting. Vanaf dat moment luisterde ik elke avond en ochtend even en dat gaf een enorme rust. En nu ben ik 12 weken. Ik ervaar het als een enorm cadeau dat deze 8e zwangerschap in 1 keer goed lijkt te gaan. Het voelt allemaal nog wel heel erg kwetsbaar. Ik weet dat er nog zoveel kan gebeuren. Ik vind het daarom nog steeds moeilijk om felicitaties in ontvangst te nemen. Ik heb liever dat mensen zeggen: wat fijn voor je. Of wat een blij nieuws! Maar feliciteren, dat heb ik liever als er ergens rond 15 april 2012 een glibberig babylijfje op mijn buik wordt gelegd…. To be continued.