Bobbi, 5 miskramen

Ik  ben Bobbi, 27 jaar, getrouwd, woon in Nederland. We hebben een zoon van 3,5 jaar, hij is geboren in 2008. Ik was vrij snel zwanger van hem en alles ging goed, een perfecte zwangerschap. Achteraf gezien echt een wonder, maar dat wist ik toen nog niet. Het is altijd een wonder natuurlijk, maar in ons geval een heel groot wonder.

Toen hij een paar maanden oud was, gingen we voor een broertje of zusje. We wilden graag meer kinderen en liefst snel achter elkaar. Jaja, een heel wensenpakket.

Het duurde even voor ik zwanger was: Oktober 2009. Al met 4,5 weken miskraam1.

Meteen weer zwanger. November 2009 miskraam 2 met 6 weken.

Augustus 2010: kloppend hartje met 6 weken. Missed abortion met 8 weken. Opgewekt met Cytotec.

Mei 2011: kloppend hartje met 6 weken. Missed abortion met 7 weken. Opgewekt met Cytotec.

Augustus 2011: Miskraam met 4,5 weken.

September 2011: Onderzoek in Gent bij Prof. De Sutter. Er worden licht verhoogde waarden gevonden bij anti-nucleaire antistoffen. Mijn afweersysteem lijkt dus op scherp te staan. Starten met Prednison, Utrogestan en Aspirine, elke maand na mijn eisprong. Ik sta op mijn kop van al die rommel, maar ja… wie weet werkt het!!!

Januari 2012: Miskraam nummer 6 met 5 weken.

Dat is ons verhaal in een notendop. Ik hoef jullie niet te vertellen wat een verdriet, teleurstellingen en wachten, wachten, wachten er in dit verhaal schuilt.

Wij hebben de moed een beetje opgegeven. We denken niet dat het er ooit nog van komt. De laatste weken geeft dat vreemd genoeg rust. Het is zo, we kunnen er toch niets aan doen. We hebben een prachtig mannetje en daar genieten we ontzettend van! We kunnen het niet laten het te blijven proberen. Maar hopen, daar beginnen we niet meer aan.

Groetjes Bobbi