Isa, 5 miskramen

Ik volg al enige tijd de verhalen op deze blog. Daarnet las ik nog eens hoe miskramenmama zichzelf voorstelt en afsluit met “ de aanhouder wint”. Wel, ik hoop het en voor mij is dat hetgeen mij, ook vandaag, 1uur nadat ik gehoord heb dat ik mijn 5e miskraam heb, nog recht houdt.  Ik kreeg eerst twee miskramen, allebei gevolgd door een curretage, allebei “missed abortions” ,dus onverwacht, zonder ‘tekens’ of ‘signalen’ die een miskraam aankondigden. Mijn derde zwangerschap was goed en ik kreeg mijn zoon. Hij is ondertussen 2,5 jaar. Ik zeg nog elke keer dat hij een wonder is, een beresterke knul.  Sinds hij 13 maand is, zijn we aan het “proberen” om hem een speelkameraadje te geven maar tot nu toe is het niet gelukt. Wat ik wel kreeg, zijn nog drie miskramen. Vandaag ging ik voor de eerste keer naar de gynaecoloog op wat 8 weken moest zijn. Ik wou niet vroeger gaan want dacht “als het slecht is, zal ik het tegen dan misschien al weten”. De vorige keer was er zelfs op 7 weken nog hartactiviteit maar op 8 weken niet meer.  Weer bleek dat het vruchtje niet meer leefde, gestopt op ongeveer 6 weken…  Na mijn vorige miskraam en curretage bleek dat ook ik verklevingen in de baarmoeder had overgehouden van de curretage. Nu heb ik beslist van te wachten. Ik hoop dat ik het zelf kan doen, dat mijn lichaam me voor 1 keer niet tegenwerkt. Dus, ik doe “gewoon” verder.. Morgen ga ik werken…

Wat er allemaal door mijn hoofd gaat, is enorm. Enerzijds voel ik me een stuk verlamd, omvergeblazen, neergeknuppeld langs de andere kant denk ik “ ik geef niet op, ik ga nog even door”…

Tot nu toe is mijn verhaal dus vergelijkbaar met dat van miskramenmama. Ik hoop dat het evengoed kan verder gaan….

Ik woon in België

Van mijn 32e  bezig met zwanger worden, zwanger zijn, zwanger blijven, ontzwangeren, …  Ik ben er 37.  6 zwangerschappen en 1 wonderkind.