Jo, 4 miskramen

Ik volg al een aantal maanden jullie weblog en leef erg met jullie mee. Ben erg blij met de goede berichten, dat geeft hoop!

Afgelopen november was miskraam nummer 4 een feit. De eerste miskraam heb ik in 2007 gekregen na 6,5 week kwam het spontaan. Daarna zwanger van ons gelukskindje! En met 7 maanden na de bevalling weer zwanger (joepie), maar helaas…met 8,5 week was er nog hartactiviteit, maar met 9,5 week  was het helaas gestopt. Eerst met cytotec geprobeerd (had volgens mij 11 pillen gekregen voor enkele dagen), maar een bloedbad volgde en dus alsnog gecureteerd. ’s Avonds terug naar het zh vanwege veel bloedverlies en heel veel pijn. Opnieuw een curettage. De derde missed abortion (8,5 week) was in april vorig jaar en deze curettage viel mee (kon ook bijna niet slechter) en de laatste curettage was afgelopen november. Met de echo van 8,5 week was er nog zwakke hartactie te zien, maar de volgende dag voor de curettage was ook dit hartje gestopt.

Ik mag van geluk spreken dat ik een kindje heb, maar mijn wens voor een tweede wordt er niet minder om. Het beïnvloed je leven, je plannen, je relatie, jezelf…het is best heftig. Mijn gyn zegt dat ik een lange adem moet hebben, maar helaas kan niemand me vertellen hoe lang die adem moet zijn…

Groetjes Jo