Mamalin 5 miskramen

Sinds mijn zoon 1 jaar is wil ik graag een tweede. Mijn man was daar niet aan toe dus hebben we nog 6 maanden gewacht voor dat we de stap hebben gezet. Onze zoon was snel verwekt en
Na 9 maanden gezond geboren. No problem. In juli had ik een wat vreemde menstruatie van 1,5 dag. Na een test bleek ik zwanger. Wat waren we blij. In de zomer vakantie kreeg ik een echo omdat het bloeden niet stopte. Elke dag wel n beetje. Erg gespannen maar nog steeds uitgaande van innestelingsbloed  (omdat ik immers geen krampen had) gingen we ons vruchtje bekijken. Wat bleek. De miskraam was al geweest. Heel de vakantie verdrietig geweest. Opnieuw gaan proberen en in oktober was er n vage test. Maar de dag erop ook bloed. Al snel was de test ook weer negatief. Met Sinterklaas was het weer raak. We waren dol blij en de vorige miskramen meteen weer vergeten. Ik had de cadeautjes al klaar om met kerst opa en oma te vertellen. We kregen de eerste echo met 5 weken Omdat ik weer bloed verloor. Het zag er niet positief uit maar ondanks de bloeding wel dik baarmoederslijmvlies. Het was nog pril dus 1,5 week later weer n echo. Toen bleek dat ik geen vruchtje meer had. De miskraam zou snel volgen. Het wachten daar op was verschrikkelijk. Zo veel heb ik gehuild. Maar na 1,5 dag minimaal bloedverlies zonder pijn kwam mijn normale cyclus weer op gang. Wat is dat toch steeds miskramen minimaal bloedverlies en geen krampen. Dat was niet wat ik er van verwacht had. Toch werden de testen steeds na 2 weken weer negatief. De kerst was dus ook verziekt. Met carnaval bleek ik weer zwanger. Dol gelukkig maar enorm gestrest. En ja hoor 1 week nod begon de bloeding weer. En zonder pijn en met slechts 2 dagen minimaal bloedverlies waren we het al weer kwijt.   Weer n vakantie gevuld met verdriet. Nu zijn we moe. Ik mag 3 maanden niet zwanger zijn voordat ze onderzoek gaan doen naar wat er steeds mis gaat.  Ik slik nu de pil en hopelijk komt er rust. Eerst opladen voor n nieuwe poging. Want wat zijn we moe. Zo veel emotie. Ik ervaar het als het winnen van de loterij en dan bij het geld ophalen dan blijkt dat het laatste nummer niet klopt.

Toevoeging feb 2014: Deze keer ging het in de zomervakantie van 2013 weer mis. Inmiddels weten we dat factor V leiden de oorzaak is. Blijf proberen was het advies. Verder geen behandelopties. Makkelijker gezegd als gedaan. We hebben 6 maanden niet geprobeerd. De verwerking gaat moeizaam. Onze relatie heeft grote druk gestaan. Nu zijn we sinds januari weer voorzichtig aan het proberen. Angst voor weer een miskraam is soms groter dan de teleurstelling als je weer ongesteld wordt. Vaak ervaar ik eerder opluchting als verdriet. Hoe ga je om met de angst dat het weer mis gaat, de kans bij ons is erg groot. Iemand ideeën?