Olive, 4 miskramen

De vierde keer..
Het is niet te bevatten
Is het echt waar?
Vier keer? Dat kan toch alleen bij anderen?
Mijn lichaam is toch gezond?
Ik ben toch niet raar?

Het ging zo lekker met me.
Ik was gelukkig.
Ik had weer plezier in het leven.
Ik… stond weer op nummer één.
Een kindje was een bijkomstigheid.
Zou geen zware last bij me dragen.
Ik hielp mezelf er wel doorheen.

Mijn lichaam was er klaar voor.
Ook psychisch was ik weer sterk.
Nu besef ik dat dat héél belangrijk is.
Dat kost me nu zoveel werk.

Een positieve test.
Echt een ongesteldheid overslaan.
God, wat waren we blij!
Dit had helaas niet veel te betekenen.
Na 9 weken zwangerschap.
Een negatieve echo.
Ging ook deze kinderdroom aan ons voorbij.

De vierde keer..
Olive, Tom, Vera en Cas.
De 1ste ligt in Andalusië begraven.
De andere 3 liggen in de achtertuin.
Gelukkig gaan we straks verhuizen.
Een nieuw begin.
Meer geluk?
Of psychisch nog een keer in puin?

We weten het niet.
Wat is het leven met mij plan?
Laat het mij nog meer zieltjes groeten?
Ik word hier zo onzeker van.

Ja, ik ga weer van mezelf houden.
Een vierde miskraam.
Ik kan er niets aan doen.
Mijn hart weer in de armen sluiten.
Het is mijn ik met wie ik me weer verzoen.

Yvonne..
Je doet het hartstikke goed.
Ik hou van je.

Een dikke kus van jezelf