Nog een klein berichtje als hart onder de riem

31. oktober 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Lieve dames,

Ik denk dat ik afscheid van jullie ga nemen. Ik heb heel lang heel erg veel aan deze site (en aan jullie) gehad en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Ik heb diepe ellende, intens verdriet en eenzaamheid gekend, zoals veel van jullie. En op deze site vond ik zusterschap, om het maar zo te zeggen. Ik ben gelukkig dat ik toch nog twee prachtige kindjes heb mogen krijgen, ik kijk elke dag naar ze en dan denk ik…hoe is het mogelijk? Ik vraag mij nog steeds af waarom het allemaal zo wreed moest gaan, voordat ze kwamen. Ik merk wel dat alle moeilijkheden veel van mij heeft gevraagd. Ik ben een paar jaartjes ouder geworden, en zorgeloos ben ik echt niet meer. Ook heb ik meer moeite gekregen met contact maken, ben een beetje een lonely cowgirl geworden. Maar ik heb mijn gezinnetje nu. Ik weet dat ik iedere dag van ze moet genieten, maar wat er allemaal is gebeurd om ze te kunnen krijgen maakt dat soms moeilijk, gek genoeg! Daar voel ik mij dan weer schuldig over, maar ik ben vaak erg bezorgd over ze, en die zorgen maken het moeilijk te genieten. Enfin, wat ik zeggen wilde…ik hoop van uit de grond van mijn hart, dat het ook bij jullie op onverklaarbare wijze wel ineens goed zal gaan. En ik hoop ook dat de wetenschap een antwoord vind op het waarom. Dat vind ik namelijk nog steeds heel moeilijk, dat het nooit duidelijk is geworden waarom ik die miskramen (en vroeggeboortes) heb gekregen. Lieve dames!! Veel sterkte!!! En Christa en MM (Simone heb ik ook of-site contact mee), ook heel veel geluk met jullie wondertjes. Heel blij voor jullie. Dikke X

Nieuwe gebruikers

22. oktober 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 1

Er zijn weer wat nieuwe gebruikers toegevoegd en er staan er ook nog een aantal klaar om te worden toegevoegd (ik wacht nog op hun retourmails met de naam waaronder ze willen schrijven). Je kunt de verhalen lezen aan de zijkant, verder zullen ze binnenkort zelf wel berichtjes gaan plaatsen.

liefs van Miekie

07. oktober 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

hai allemaal,

heel lang hier niet meer geweest maar even een kort berichtje van mij.

ik ben in juli bevallen van mijn zoontje, een groot geluk. ook hij was weer te vroeg maar alles gaat goed. dat had ik niet kunnen dromen na mijn vijfde miskraam 2,5 jaar geleden. nu twee mooie gezonde kinderen.

de zwangerschap was pittig, ik heb veel angsten gehad voor vroeggeboorte en het verliezen van dit kindje. ik heb medicijnen gekregen om vroeggeboorte te voorkomen en dat heeft iets geholpen gelukkig.

mm, ik zie dat jij ook een wonder erbij hebt gekregen wat mooi. veel geluk.

Maar ik wens jullie allemaal veel geluk, ik weet zo goed hoe het is. beide kanten van de medaille.

veel liefs xxxx miekie

 

 

Verband tussen herhaalde miskramen 1e trimester / 2e trimester / vroeggeboorte

30. juli 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Hallo lotgenoten,

Het valt me op dat veel van jullie naast miskramen in het eerste trimester (tot 12 weken) ook een of meer miskramen in het tweede trimester (tot 20 weken) hebben moeten verduren. Ook vroeggeboorten of een overleden kindje tijdens de zwangerschap lijken onder jullie/ons veel voor te komen. Lijkt dat nou zo of is dat zo? Ik heb er wat naar gegoogled en één onderzoek gevonden waaruit een verband lijkt te bestaan tussen herhaalde miskramen (tot 20 weken) en (allerlei complicaties die kunnen leiden tot) vroeggeboorte. Weten jullie hier meer over? Ik ben nooit de 6,5 weken voorbij gegaan, dus heb dit nooit aan een gynaecoloog gevraagd.

Ik ben nu 9 weken zwanger, dus mijn (tot nu toe) kritieke periode voorbij. En nu ga ik hier weer over nadenken… niet zo slim misschien. Ik ben niet gestrest of gespannen, omdat ik weet dat ik toch geen invloed heb op de uitkomst van deze zwangerschap. Ik merk wel dat ik nog niet echt kan genieten. Ik wil het gewoon graag weten, of ik na de 12 weken nog een verhoogde kans heb om mijn kindje te verliezen. De opmerking ‘Meid, maak je niet druk, het komt echt wel goed deze keer!’ heb ik de laatste jaren al zo vaak gehoord van vrienden en kennissen die zonder problemen het ene na het andere kind krijgen. Ik hoor liever de waarheid, zodat ik me kan voorbereiden op wat misschien kan komen.

Dus als een van jullie iets weet over onderzoeken op dit gebied of persoonlijke ervaringen, ik hoor het graag!

Groetjes Bobbi

Reactie op stilte

18. juli 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Hallo,
Ik ben blij dat het verhaal voor sommigen positief eindigt en het doet me ook deugd te weten dat ze elke dag genieten en beseffen hoeveel geluk ze in handen hebben.
Toch apprecieer ik het ook, beste Miskramenmama, dat je je geluk hier niet van de daken schreeuwt. Dat zou inderdaad veel pijn doen aan diegene die minder geluk hebben. Bedankt daarvoor!

Beste Bobbi,
Ik heb ook net jouw verhaal opnieuw gelezen. Wat gek toch dat je zo makkelijk een zoon kreeg en nu al zo lang probeert om een tweede kindje te krijgen. Waarschijnlijk heb je al vaak gehoord dat het wel zal lukken, aangezien het al eens gelukt is. Maar daar heb je niet veel aan denk ik. Integendeel, want je hebt de moed al wat verloren. Dat gevoel ken ik maar al te goed!
Als ik eerlijk ben steekt het wel een beetje dat het voor jou toch een keertje lukte. Ik zou het zo graag 1 keer meemaken. Eén keer een eigen kindje uit mijn eigen buik zou van mij een zeer gelukkige vrouw maken.
Maar goh, voor jou is het verlangen uiteindelijk even groot. En zeker als je weet dat het mogelijk is, moet het dubbel zo frustrerend zijn.

Ik ben op dezelfde plaats in behandeling als jij. Wie weet, hebben we daar samen al eens in de wachtkamer gezeten ;)
Ik duim voor jou dat het deze keer goed mag gaan!!! Hou je ons op de hoogte? Goeie moed!
Maud

OPROEPJE VOOR MEEWERKEN ARTIKEL MAGAZINE

16. juli 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Gezocht voor een groot interview
Voor een mooi, persoonlijk interview in een Zwanger Special ben ik  op zoek naar een vrouw veel miskramen heeft gehad, nu zwanger is  of net haar eerste kindje heeft gekregen (liefst niet ouder dan 6 maanden).  De insteek is onder andere het geluk van de  huidige zwangerschap/pasgeboren kindje, maar ook het verdriet alle keren dat het  misging. Hoe ging je ermee om? Wat doet het met je relatie? Hoe  ervaar je de zwangerschap nu? Hoe groot was je verlangen naar een  kind? Etc etc. De afspraak voor het interview maken we in overleg.  De tekst van het interview mail ik voor publicatie ter inzage. Je  wordt door een professionele fotograaf op de foto gezet en die foto  ontvang je na verschijning van het magazine als aandenken. Voor  vragen en reacties kun je een mail sturen naar yvonnebrok@gmail.com

stilte

15. juli 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Hallo,
Ik kom regelmatig op deze website om er steun te zoeken. Het is fijn, te weten dat er verhalen met een goed einde zijn want dat geeft veel hoop. Ik weet niet of het klopt, maar ik denk dat een keer dat je droom is waargemaakt, je een beetje vergeet hoe zwaar de weg ernaartoe was. Dus hoe gek het ook mag klinken, het doet ook deugd als je leest dat je niet de enige bent die nog middenin zit. Deze site is een geweldige steun voor mij, dus ik hoop dat er wat actiever gebruik van gemaakt kan worden. Alvast bedankt!
Maud

wanhopig en radeloos…

08. juli 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Mijn verhaals is als volgt:

Ik ben 34 jaar en sinds 2006 bezig een kind te krijgen met mijn man, waar ik 12 jaar mee ben.

2008 eerste miskraam bij 8 weken 2009,

tweede misrkaam bij 5 weken maart, 2011,

Na zwanger geworden te zijn met clomid, bij 12 weken miskraam en week opnamen in het ziekenhuis met veel infecties en hoge koorts, helaas heeft toen mij lichaam voor mezelf gekozen en heeft mijn lichaam het kindje afgestoten.

26-6-2012,zijn we ons dochtertje Jazz kwijt geraakt… na zwanger geworden te zijn door IUI, bij 17 weken zwangerschap,  zijn op een merkwaardige manier mijn vliezen gebroken, opname in het ziekenhuis en bevallen van een dood meisje. Na de miskraam van vorig jaar, zijn alle standaard onderzoeken gedaan, chromosoon etc. hieruit bleek er niets aantoonbaars mis.

Na groen licht gehad te hebben, overgestapt op IUI, en nu dan toch een vroeggeboorte, met hele andere symptomen.wel begint het allemaal met bloedingen. Het wordt bij de artsen hier, op pech gegooid en dat lijkt me bijna onmogelijk..

Ik ben zo benieuwd of dit nog goed komt? De drive om een goede zwangerschap te voldragen. Is zo groot! Daarnaast ben ik benieuwd of er gelijke situaties plaats gevonden hebben. Waar uit eindelijk een gezond kindje is geboren?
Ik lees met veel verdriet jullie verhalen, maar probeer er ook kracht uit te halen

Liefs.Robijntje

Een derde kindje, wie had dat ooit gedacht?

12. april 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Even een kort berichtje van mij. Ik ben gisternacht bevallen van een prachtig meisje. Alles is helemaal goed gegaan, de bevalling ging supersnel. Ik was wel angstig tijdens de bevalling dat er iets mis zou gaan, maar gelukkig was dat niet zo. Ik ben heel blij dat het achter de rug is en ga nu enorm genieten van de enorme rijkdom van 3 kindjes. De 5 miskramen zal ik nooit vergeten, ze hebben mij gevormd. Maar ik hoop hiermee wel een periode van angst, verdriet, teleurstelling en fysieke ellende achter me te kunnen laten. Ik hoop dat mijn verhaal blijft stimuleren om door te gaan, de kracht te vinden om er toch weer voor te gaan, met als hoop een net zo positieve afloop als bij mij. Het kan echt!

worden de pijn en het gemis ooit minder en komt er weer hoop?

16. maart 2012 • Kategorie: herhaalde miskramen • Kommentare: 0

Hallo allemaal,
Ik heb al regelmatig de website bezocht en veel steun gehad aan jullie berichtjes. Ik ben niet de enige die dit meemaakt merk ik hier. Nu heb ik besloten om ook eens mijn verhaal op te schrijven hier.
Na een jarenlang traject van medicijnen, iui en ivf ben ik inmiddels vier keer zwanger geweest. Na de derde miskraam vorig voorjaar voelde ik me gebroken en hebben we besloten het voorlopig zonder ziekenhuis of medicatie te doen. Dat gaf na de jarenlange achtbaan van emoties een periode van rust. In september was ik ineens spontaan zwanger. En dat na 4,5 jaar dokteren. We waren zo blij. Op de echo zagen we voor het eerst een hartje kloppen. Nu zijn we er, dachten we. Maar in oktober heb ik voor de vierde keer een miskraam gehad. Ik heb daar nog veel verdriet van. Het is 5 maanden geleden, maar blijft zo pijnlijk en ook onwerkelijk. Is dit echt gebeurd? Ik kan het nog steeds bijna niet geloven. Waar ik ook erg mee zit is dat ik helemaal geen hoop meer voel. Ik had altijd zo’n sterke kinderwens en ook heel sterk de overtuiging dat het uiteindelijk goed zou komen. Maar ik voel het niet meer. Ik durf niet meer te hopen dat ik weer zwanger word, omdat ik bang ben dat het weer mis zal gaan. Kent iemand anders dat gevoel?
Ik heb het gevoel dat ik nog wil stilstaan bij het verlies, maar mijn omgeving is er helemaal niet meer mee bezig. Ze zeggen: ‘”je bent nog jong”, of vragen of ik alweer zwanger ben. Er zijn ook mensen die heel lief voor me zijn en begrijpen dat ik het nog moeilijk heb, maar toch voel ik me soms verloren en alleen. Ik weet dat er een kans is dat ik uiteindelijk een kindje zal krijgen. Maar de kindjes die ik verloren ben, krijg ik nooit meer terug. Ik heb ze bij me gevoeld en mis ze ontzettend. Iedere dag. Ik hoop dat jullie dat gevoel begrijpen.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte en geluk.
Liefs,
Yvonne