Tessa, 4 miskramen

Ook voor mij is het een spannende tijd. Nadat ik 3 jaar geleden mijn eerste miskraam heb gehad is er daarna een zwangerschap gevolgd die ik heb moeten alten afbreken omdat er tijdens de combinatietest bleek dat de foetus zware afwijkingen had, zowel grote kans op Down, als een niet volgroeide buikwand. Dit was met mijn eerste partner, die relatie is op het moment dat dit allemaal speelde geknapt. Gelukkig ben ik daarna heel snel gelukkig geworden met een ander. Vorig jaar besloten ook wij om de gok te wagen. Ik ging ervan uit dat met deze nieuwe combinatie van cellen, er meer kans zou zijn op een gezonde baby. Echter, ook dit keer ging het mis, na 7,5 week dit keer. Ik heb het toen echt een tijdje voor me uitgeschoven. Nog gedacht aan onderzoeken, maar omdat je leest dat daar toch weinig uitkomt hebben we het niet gedaan. Ik begin wel te denken dat het aan mij ligt, tenslotte gebeurt het me met verschillende partners. In september was ik even, 2 dagen, overtijd, wel positief getest, maar daarna mega ongesteld. En nu, net terug van honeyoon en weer zwanger. Nu 6 weken en 2 dagen, maar het is allesbehalve zorgeloos. Had zondag een druppeltje bruine afscheiding en heb spontaan nachtmerries gehad dat er bloed tussen mijn benen uitliep. Gisteren weer wat bruin slijm en vandaag heb ik me maar ziekgemeld. Na 2 nachten zonder veel slaap en zorgen kan ik me niet meer concentreren en was ik echt bang om twee dagen op locatie te moeten vergaderen, wetende dat het mis zou kunnen gaan. Maandag a.s. kunnen we pas terecht bij de gyn voor eerste echo, eerder heeft geen zin zeggen ze. Dat wordt dus afwachten. Ik houd me dit keer echt heel rustig, doe even geen sport en zo min mogelijk inspanning. Weet wel dat dit geen oorzaak kan zijn, maar gevoelsmatig voelt dit nu beter. Haal wel troost uit de verhalen dat het na 4/5/6/7 etc keer toch ineens wel goed kan gaan, zonder aanwijsbare oorzaken. vraag me wel af of ik niet strenger moet zijn in het ziekenhuis straks en vragen of ze me bij een eventuele volgend keer, mocht het dit keer niet goed gaan, toch niet iets van een hormonenbehandelign ofzo kunnen geven. heb het gevoel dat je hier in NL wel heel erg zelf je gezondheidszorg moet managen en dat de artsen niet voor jou denken, terwijl het toch hun specialisme is…